Yiğit diye bağırdı yer ve gök, yıllar geçti biz bir yiğit görmedik dediler, Cenk meydanlarında parıldayan hakkın kılınçları nerede, nerede şanlı maziden gelen mehteranın sesleri. Dünya artık yalnızca mazlum iniltilerini duyuyor.. Kanayan dünyanın yaraları gittikçe kangren oluyor. Nerede Edebâli’nin ışıktan sesi. Osmanın ak doru atının yeleleri, Biz mazlumun yanındayız diye haykıran estergon yiğitleri?.

Bütün peygamberler mazlumu ve mağduru kurtarmak misyonuyla gelmişlerdir. Zalimde işin aslında mazlumdur, Cehennem onu arzulamaktadır. Kurtulursa başkaları da kurtulacaktır.

Hılfu’l fudûl günleri ne güzeldi. Asrısaadetin müjdeleri oradan gönüllere sirayet etti.  Söğütte büyüyen, dalları Bursa dan balkanlara uzanan çınarlar hilfu’l-fudul’un ışığıyla büyüdü. Neydi hilfu’l-fudûl, kimdi bu Yiğitler topluluğu, Gönlünü Allaha vermiş faziletliler.

Tarihin derinliklerine gidip hakikati aradığımızda, Mekke şehrinin ilk sakinlerinden Cürhümlüler karşımıza çıkar. Onların arasından 3 kişi Hiçbir zalimin zulmünü yanlarına bırakmayacaklarına dair ölümüne yemin ederler. Bunlar Fazl bin fadale, Fudayl bin haris, Fazl bin vadaa’dır. İsimleri bize fazilet kelimesini hatırlatır. Fazl ismindeki kişilerin yemini manasında hilfu’l Fudûl denir bu mukaddes yemine.

Yeminin metni şöyledir: “ Allah adına yemin ederim ki Mekke şehrinde birine haksızlık yapıldığı zaman; o kimse ister iyi, ister kötü, ister bizden, ister yabancı olsun,  kendisine hakkı verilinceye kadar tek bir güç olarak hareket edeceğiz. Deniz süngeri ıslattığı, Hira ve Sebir dağları yerinde kaldığı müddetçe bu yemine sadık kalacağız. Birbirimize mali yardımda bulunacağız.”(Süheyli, Ravzu’l-Ünüf, II, 70,83)

Hak için birlik olmak ne güzel, haktan yana olmak ne hoş. Bu güç birliği kendi döneminde pek çok mazlumun yüzünü güldürmüştü. Sümale kabilesine mensup bir tacir geleceğin azılı müşriki übey bin halefe, bir mal satmıştı. Übey paranın üzerine yatar, borcunu ödemez. Çaresiz kalan tacir hılfu’l fudula başvurur.  Teşkilat mensupları Übey’e git söyle ya sana paranı ödesin ya da biz almasını biliriz derler. Übey mecburen parayı öder. (İbni Habib , el-Münemmak, s.54) Diğer bir örnekde şudur. Hasam kabilesinden bir tüccar kızıyla beraber Mekkeye gelir. Kız cazip bir güzelliğe sahiptir. Mekke’nin nüfuz sahiplerinden Nübeyh bin haccac kızı kaçırır zorla evine götürür. Mağdur baba, hakka gönül vermiş yiğitlerin kapısını çalar. Tereddütsüz Nübeyh’in evi kuşatılır, kız zalimin elinden kurtarılır ve babasına teslim edilir.( (İbni Habib , el-Münemmak, s.55)

Tarihe destan olan pek çok kahramanlıklarda aynı ruh hali vardır. Hakka kurban olma, hak için yaşama, hak için ölümü göze alma. İnsanları bir babanın evlatları olarak görüp; her hangi bir insana yapılan haksızlığı kendine yapılıyor gibi görme. Zulmü yayıldığında bütün insanları öldürecek, hayatın lezzetini elden alacak çok tehlikeli bir virüs bilme. Onu yok etmek için ruhun derinliklerinden hareketlere yansıyan bir seferberlik ilan etme. İşte bütün bunlar bu ruh halini anlatmaya çalışan fakat yüceliğini ifadeden aciz cümlelerdir.

Allah Resulü (s.a.v) bahsettiğimiz bu oluşumun içindeydi. Bunu bir şeref biliyordu. Zira bütün peygamberlerin misyonlarında adaleti sağlama zülüm mikrobunu yok etme vardı. Ebu cehl Eraş kabilesine mensup birisinden mal satın alır fakat parasını ödemez. Ebu cehlin peygamber efendimize düşmanlığını bilen bir müşrik mazlum kişiye şu Kâbe de olan Muhammed’e git o paranı alır sana verir der. Tacir Allah Resulü (s.a.v) den yardım ister. Peygamber efendimiz kabul eder; bereberce Ebu cehlin evine doğru ilerlerler. Allah Resulü herhangi bir zorlukla karşılaşmadan parayı alır. Hak sahibine verir. (Belazuri , I, s.128-129)

Bizi yücelten değerlerden en önemlisi her asırda akıllıca, merhametlice yapılan yiğitlik olmuştur. Tasavvuftaki adıyla fütüvvet yani başta akıl, yürekte merhametle beraber delikanlı olmak. “Putları diline dolayan, İbrahim dedikleri bir yiğit işittik.”( Enbiyâ sûresi, 21/60)  Bu ayettede  “ Feta” kelimesi geçer. Yiğitlik yolunda asrın putlarını yıkmak isteyenlere Kuran tarafından Hz. İbrahim örnek olarak gösterilmektedir. Hz. İbrahim’i tanımak onun yolundan gitmek yürekteki putları yıkmak, gönülde inkılaplar yaşamak demektir.

“Gerçekten onlar Rablerine inanmış yiğitlerdir; biz de onların hidayetlerini artırdık ve kalblerini imanî irtibatla sağlamlaştırdık; o zaman baş kaldırıp: ‘Bizim Rabbimiz bütün semâvat ve arzın da Rabbidir.’ dediler. ‘Biz asla O’ndan başkasına ilâh diyemeyiz. Dersek, o zaman haddi aşan bir yalan söylemiş oluruz, dediler ”( Kehf sûresi, 18/13-14)  Bu ayet de yiğitler manasında  “ fitye” kelimesi kullanılmıştır. Mazlumların imdadına koşan vicdan erlerini Yüce kitap bize böyle anlatır. Büyük dönüşümler büyük yiğitlerin ellerinde gerçekleşir. Bu zaviyeden meseleye bakarsak Cüneyd Bağdadî, Ahmed Yesevi, Ahi Evran,  Mevlana, Şeyh Edebâli, Yunus Emre, Akşemseddin vb. gibi büyükleri fütüvvet erlerini yetiştirenler olarak görürüz. Onların ocağında Tuğrullar, Çağrılar, Alparslanlar, Alaaddinler, Kutuz hanlar, Ertuğrullar, Fatihler vb. yetişmiştir.

Sülemî Yiğitliği şöyle tarif eder: “Hz. Âdem gibi özür dilemeyi bilen, Hz. Nûh gibi iyi, Hz. İbrahim gibi vefalı, Hz. İsmail gibi dürüst, Hz. Musa gibi ihlaslı,  Hz. Eyyub gibi sabırlı,  Hz. Davut gibi cömert,  Hz. Muhammed gibi merhametli,  Ebu bekr gibi hamiyetli,  Ömer gibi adaletli,  Osman gibi hayalı,  Ali gibi bilgili olmaktır.” (Sülemî, Kitabü’l-Fütüvve, s.29) Küşeyriye göre “feta” nefsin arzularına karşı çıkan, Rab için nefsin düşmanı olan, nefis putunu kıran yiğide derler.( Kuşeyrî, Risale, 473)

Peygamber efendimizin şu sözü bize doğruluk ve hak yolunda bir yürek, tek bilek olan erdemli delikanlılardan olmanın, zalime karşı durmanın değerini anlatır. “ Hilfu’l Fuduldan olmayı dünyanın zenginliklerine karşı değişmem; eğer şu an tekrar çağrılsam, koşar giderim.” (Müsned, I, 190, 317.) Cehalet, kin, kibir, enpatiden uzak yaşam, taş kesilmiş kalpler, isyan ve nisyan zülmü beslediklerinden en büyük zalim konumundadırlar. Yiğidin savaşması gereken en büyük düşmanlar bunlardır.
 Çağımız bu erdemleri taşıyan cesur gençlere, yüreği terütaze yiğitlere ne kadarda muhtaçtır. Zülüm bahsedilen erdemlilerin azlığından fütursuzdur. Mazlumlar arzulanan fecrin yüreklerde doğmasını beklemektedirler. Dünyanı yüzü gülecekse, yeryüzünün üstünde işlenen isyanlardan feryadı dinecekse bunun yolu fütüvvet den yiğitlikten geçmektedir. Vatana hizmet bilinci, yurt sevgisi, mazluma kanat germe, zalimi yere serme “feta” nın yani yiğidin işidir. Yiğitlik yolunda yürüyene müjdeler olsun.

Sacit Ekerim

Yorumlar

Yorumlar

Lütfen yorumunuzun yazının konusu ile alakalı olmasına dikkat edin. Kişisel hakaret içeren yorumlar silinecektir. Reklam amaçlı yorumlar silinecektir. 'Gönder' düğmesine basmadan önce yeni bir güvenlik kodu üretmek için tarayıcınızın *Yenile* düğmesine basın. Yukarıdaki durum yanlış güvenlik kodu girildiği durumlarda geçerlidir.
İsim:
E-posta:
Web sayfası:
Başlık:
BBCode:
Yorum:
Güvenlik kodu:*
	Ek yorumlar konusunda bana e-posta aracılığı ile ulaşılmasını istiyorum.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved